Weer in de natuur

Vanmorgen ontbeten op onze kamer met koffie en een chocoladebroodje. Uitgecheckt en toen weer op pad naar de volgende locatie. Het viel nog niet mee om Montréal uit te komen.

Victoria bridge

We hebben twee keer de Victoria Bridge gehad, door wegwerkzaamheden reden we verkeerd, maar uiteindelijk zaten we dan toch op de goede highway en bereikten we rond 11.00 uur de Amerikaanse grens. Met een half uurtje wachten - en dat valt mee - waren we aan de beurt.

de grens...

Een allervriendelijkste douanebeambte, snapte even niet wat we in Wilmington gingen doen maar toen we Lake Placid zeiden werd hij helemaal enthousiast. Ja daar heeft het Amerikaanse ijshockey team eindelijk de Russen verslagen... Dat noemen ze hier het 'Miracle on ice'.


We reden door het Adirondic State Park, prachtige natuur, mooie wegen, leuke kleine plaatsjes. Er was hier ook een toertocht aan de gang, we zagen erg veel wielrenners rijden. Door Wilmington gereden direct door naar Lake Placid. Ook een erg leuk plaatsje. Je snapt alleen niet dat ze daar bij de Olympische spelen al die sporters hebben kunnen huisvesten. Eerst even geluncht in een 'diner'. Marlou en Leon een hamburger, Rob en ik allebei een broodje al kan je niet van een klein broodje spreken....

de diner waar we geluncht hebben

de voormalige schaatsbaan voor de high school van Lake Placid

..met rechts Eric Heiden

Daarna even langs de voormalige ijsbaan gelopen waar Eric Heiden destijds 5 gouden medailles won. Het is nu een sportbaan van een high school. Nog even bij het stadion gekeken maar we hadden geen zin in weer een tour. Terug weer richting Wilmington. Onderweg bij 'High Falls Gorge' gestopt. Daar een korte wandeling langs de waterval gemaakt. Erg mooi en Marlou en Leon hebben nog 'stenen' gevonden bij de 'Minery'.

deel van de waterval

stenen delven

Onze volgende stop was met een gondel naar een van de hoogste toppen hier. Het was gelukkig een dichte gondel, ik was er anders niet in gegaan en inderdaad, het was erg hoog, maar prachtig uitzicht over Adirondic Park en diverse meren hier.

zo hoog gingen we dus

op de top!

We zeiden al, als we hadden geweten dat het hier zo mooi was hadden we een dag langer hier gezeten en een dag korter in Montréal. Maar dat is tot nu toe ook het enige dat we anders zouden doen....


Daarna ieder een flinke beker 'Ice cream soda' genomen bij een ijstentje hier vlakbij en toen naar het motel waar we allervriendelijkst ontvangen werden door Al Armstrong (nee, geen familie van).

een diary bar voor een ijsdrankje

Hij bleek alleen onze 'queen' kamer van hotel.com te hebben doorgekregen en dus niet de tweede reservering, maar we hebben geluk, hij heeft ook nog een dubbel vrij. Tot grote vreugde van Marlou en Leon die graag zelf ieder een eigen bed willen hebben. Intussen kregen we ook allebei nog een biertje als welkom aangeboden. De kamer is ook grappig, is weer helemaal van hout en er staat een koelkast en magnetron in. Marlou en Leon hebben nu zelfs de grootste kamer hier. Zo'n motel met je auto voor de deur heeft echt wel wat, geeft toch wel dat Amerikaanse 'on the road' gevoel. Morgenvroeg serveren ze ook nog ontbijt hier, midden in de gift-shop die ook in het motel aanwezig is. Jammer dat we hier maar een nacht blijven.

Marlou en ik hebben net nog even gezwommen, maar het water was erg koud en de zon was ook achter de wolken verdwenen. Rob had hier een netwerk gevonden dus kon ik nu ook het blog van gisteren even publiceren....