Een sportieve dag...

Gisterenavond hebben we nog gezellig in de bar gezeten en op onze ouders / de opa's en oma's getoost. Helaas konden ze geen cocktails schenken.

een toost op onze ouders!

Het personeel staakt dus nog en het hotel wordt gerund door vrienden, studenten en vrijwilligers. Degene die gisteren achter de bar stond wist niets van cocktails. Dus bleef het bij wijn, bier en frisdrank.
Tijdens deze avond hebben we ook onze eigen 'Wie is de mol filmpjes' gemaakt en o wat hebben we gelachen. We kregen er allemaal een glaasje water bij! Hieronder zie je twee van de filmpjes.
Rob vertelt wie volgens hem de mol is:


En ik ben het een beetje kwijt:

We zaten vanmorgen rond 9.00 uur aan het ontbijt. We hebben hier goed geslapen. Het was wel koud vannacht (tenminste buiten).Het ontbijtbuffet ging er goed in. Heerlijke dingen hebben ze hier, dit is ook het eerste en enige hotel waar het ontbijt bij in zit. Het was vandaag Leon zijn dag, dus hij mocht zeggen wat we gingen doen en dat was dus kanoën. Beneden op het strand twee verschillende kano's gepakt en daar vertrokken we. De damesboot ging als een speer weg. De mannen hadden erg veel moeite om in een rechte lijn te raken, het was meer heen en weer wieberen. Marlou en ik hebben er natuurlijk hartelijk om gelachen. Het was echt prachtig op het water, die rust, mooi zonnetje, wat wil een mens nog meer? Tussendoor nog een keer aangelegd aan een strandje. Toen weer terug gepeddeld. Dat viel soms niet mee omdat er ook stukken sterke stroming bij zaten. Ik denk dat ik morgen mijn arm/schouder goed ga voelen, maar dat heb ik er wel voor over!

mijn co-peddelaar

de mannen toen ze eindelijk bij ons waren!

Leon en ik hebben even rustig op een van de strandstoelen gelegen. Inmiddels was er wel bewolking op komen zetten en ik had het voor het eerst koud hier. We lagen dan ook lekker onder de handdoeken te kijken naar een van de watervliegtuigen die hier regelmatig landen en opstijgen. Dat is ook wel apart. Marlou en Rob waren op een waterfiets vertrokken.... Leon en ik waagden later ook een poging maar het enige dat we voor elkaar kregen was dat we in rondjes bleven cirkelen en het trappen ging ook niet echt makkelijk. Kanoën lag ons denk ik toch iets beter.

In het hotel droge én warme kleren aan gedaan, even iets kleins gegeten (er was hier 's middags alweer buffet en daar hadden we geen zin in) en toen weer op pad. Er zijn hier ook wandelroutes, deels via houten vlonders en daarvan hebben we er een gelopen. Wat een mooie natuur is het hier en wat een verschil met Niagara Falls. Juist die afwisseling maakt de vakantie zo leuk en speciaal. Echt genieten hier. Rob en ik zijn nog een extra ronde gelopen. Later op de kamer rustig op het balkon gezeten, de zon was weer even terug. Als de zon er is, is het heerlijk weer, maar het waait hier behoorlijk en als de zon achter de wolken zit, is het dus erg fris.

de wandeling

Omdat we verder niet geluncht hadden gingen we wat vroeger eten in het dorpje St. Alexis-de-Monts. Daar zit een klein brouwerijmuseum waar je ook kon eten. Een heel leuk en gezellig restaurant, niet echt trendy maar meer van deze streek met veel hout, opgezette dieren, een kano midden aan het plafond. De bediening in soort klederdracht. Rob nam een palet met de 4 biersoorten die hier worden gebrouwen.

de eerste van de vier...

Ik hield me aan het water (moest nog rijden). We hadden als voorgerecht: bruschetta's garni, uiensoep en nacho's met salsa. Als hoofdgerecht hadden Leon en ik twee verschillende linguini gerechten, Rob speciale worstjes uit deze streek (van wild zwijn) met zuurkool en Marlou had een spies met kippenvlees. Alles smaakte erg goed. Je zit hier echt in het Franstalige deel. De mensen spreken eigenlijk alleen goed Frans. Het meisje in het restaurant sprak een beetje Engels maar je meer tweetaligheid verwachten. Het doet hier ook wat conservatief aan zo.
Op de heen- en terugweg moesten we weer langs de stakers die ons opnieuw niet echt vriendelijk aankeken en uiteraard moesten we weer langs de bewaking om op het hotelterrein te komen. Een rare situatie, ook als je kijkt naar hoe het personeel nu gerund moet worden. Het is ook jammer dat een aantal activiteiten wegens gebrek aan personeel niet doorgaan. We hadden graag een avondtocht gedaan.

zonsondergang vanuit onze kamer

Rob is nu de open haard in onze kamer aan het aansteken. Ik wil nog even in de jaccuzi, daar heb ik nog niet ingezeten... Morgen moeten we hier alweer vertrekken, dat is steeds wel jammer. Alleen bij Niagara Falls vonden we het niet erg.