Sacacomie

Vanmorgen zijn we vroeg opgestaan. Koffie gezet en broodjes gegeten. Om 8.00 uur werd de auto voor ons opgehaald en konden we Toronto verlaten. Twee straten verder zaten we op de snelweg. Het ging allemaal zeer voorspoedig. Om half 11 nog een kop koffie gedronken en donuts gegeten bij Tim Hortons. En daarna weer verder. Het plan was om 13.00 uur te lunchen, nou dat werd half 4! Rond Montréal raakten we in de file en het duurde ruim 1,5 uur voordat we Montréal uit waren, helaas. En waar al die mensen naartoe gingen?? Afin, niet naar Sacacomie....

Uiteindelijk dus nog onderweg wat kunnen eten en om opa een plezier te doen hebben we het restaurant Benny`s aangedaan.

Het duurde even voordat je wat kreeg maar het was vers en lekker. Mijn Frans liet me even in de steek, ik dacht dat je meer moest betalen als je binnen ging zitten, dus had ik gezegd dat we het wilden meenemen. We kregen twee dozen mee en gingen toen buiten bij een tafeltje zitten. Daar waaiden we zowat weg, het is hier ook een stuk koeler. Deze actie werd direct bestempeld door mijn gezin als mollenstreek. Want we waren immers op weg naar het hotel van Wie is de Mol, seizoen 4.

Het landschap was mooi, maar na urenlang rijden wordt het toch ook wat eentonig. Toen we van de snelweg af gingen kwamen we wel in een prachtige streek. Wat hier opvalt en we nog niet eerder gezien hebben is kerktorens die toch de verschillende plaatsjes/dorpen markeren. De dorpjes zien er zeer vriendelijk en netjes uit, het is ietwat Americaans met een Europees tintje zeg maar.
Ook zitten we nu in Franstalige provincie, het meisje bij Benny`s sprak ook nauwelijks Engels, dat is ook even een omschakeling.

Toen we de weg van het hotel in wilden slaan zat daar een groep mensen rond een vuurkorf. Dat bleken de stakers van het hotel te zijn. Heel apart. Vervolgens werden we tegen gehouden door de bewaking die zeker wilden weten of we wel een reservering hadden. Als we nu het terrein nog maar af kunnen ;-)
Het hotel is - ik heb er geen andere woorden voor - supergaaf. Helemaal van hout, het ruikt ook naar hout en bossen.


De kamer heeft prachtig uitzicht op het meer en een jaccuzi. Daar dook Leon direct in. Rob en ik besloten om onze fles witte wijn van Inniskillin te openen. Op het balkon gezeten en genoten van het prachtige uitzicht. Daarna nog even via een houten vlonderpad met trappen naar het strand gelopen. Heel mooi, vooral dat ruisen van die bomen.... Morgen heeft Leon zijn dag en dan wil hij kanoën op het meer. Het zou dan ook weer wat warmer zijn....

uitzicht vanaf ons balkon

op het strand met hotel op heuvel

via houten vlonders weer naar boven

Vanavond hebben we gegeten in het hotel. Omdat een deel van het personeel dus staakt serveerden ze alleen een buffet. Er is hier dicht in de buurt geen ander restaurant dus we vonden het wel leuk om hier een keer te eten. Niet heel goedkoop maar goed. Het was lekker alleen was het jammer dat ze voor Leon wat minder te bieden hadden.... Nu we het blog weer hebben bijgewerkt is het tijd voor een drankje in de bar.
Tot het volgende verhaal maar weer.